Zor İnsanlarla Zorlanmadan Baş Etmek (Kitap Eleştirisi)

ZOR İNSANLARLA ZORLANMADAN BAŞ ETMEK (ELEŞTİRİSİ)

Her şeyden önce yazmak zor bir zanaat olduğu için bilgi ve deneyimlerini paylaşan yazar Özden Aslanın emeğine sağlık.  Alıcısı çok çeşitli; herkesi mutlu ve memnun etmek mümkün değil, her kişinin bilgisi, tecrübesi, olaylara bakış açısı bir olmadığı için bazen bazı kitaplar yetersiz kalır, bazen de ağır gelir okuyana.

Kitapta insanları 3 gruba ayırmış yazarımız, Ertelemeci, Terörist, Benim işim değilciler.

1.Bölüm Ertelemecilere ayrılmış, yazarımız çok fazla iç sesi konuşturmuş ve diyaloglar çok basit kalmış. İş hayatında ertelemeci insanlar yok mu? Fazlasıyla var! Özel sektörde ertelemeciler biraz daha azken kamu da bunun daha fazla olduğunu görebiliriz. Yazarın hakkını yememek gerekir ama sonunda ertelemeci yapıya sahip insanlar için bir reçete yazması yerinde olmuş, o sıkıcılığı unutturuyor.

Ertelemeciler için yazdığı reçete: - Hedef belirleyin. – Önceliklerimizi bizi hedefe ulaştıracak işlere verelim. – işleri önceliklerine göre sıralayalım. – Kriz önleyici önlemler alalım, ertelemeyelim. – işleri son dakikaya bırakmayalım. – iş bitiminde kendimizi ödüllendirelim. – işi parçalara bölelim. – bizi uyaracak arkadaşlar edinin. – Hayır demeyi öğrenin. – Gereksiz muhabbetlerden uzak durun. –Düzenli olalım. – Beklemeyelim, kimseyi de bekletmeyelim. – karamsarlıktan kaçınalım.

2.Bölümü terörist diye tabir ettiği ego yumağı bir şef ve yanında ki onu gaza getiren elemanın bir insana ne eziyet çektirdiğinden bahsetmiş. Kahramanımız çok eziyet çekiyor. Çok pasif. Aklı başına geliyor dikleniyor falan ama bu da bir çözüm değil. Kardeşim bir insan kendine hiç sormaz mı ya ben nerde yanlış yapıyorum. Sorunum olan insanla yüz yüze bir görüşeyim, onu bir anlayayım, dinleyeyim diye. Aslında 2. Bölümün adını yazarımız terörist değil de vampirler koysaydı daha iyi olurmuş. İnsanları kitapta sarı saçlı, kırmızı kazaklı diye betimlenmiş, gerek yok bence bu kadar detaylandırmaya diye düşünüyorum. 2. Bölümde gerildim, terör estirene değil, mağdur olan kahramana, şef bence çok çalıştı bile, bu kadar silik bir karakterle kim çalışmak ister ki! En önemlisi insan kedi gibi köşeye pusmak yerine bir kendini silkelemeli, takkesini önüne almalıdır, hem kendisi almalı hemde karşısındakine aldırmalıdır.

3.Bölüm benim işim değil. Bu bölüm biraz daha iyiydi. Yazarı hep gömmeyelim. Adama farklı bir yol izlemiş. Olayları sadece maddeleştirmek yerine uygulamalarla karıştırarak okuyucuya sunmuş.

İş hayatında her insan sayısı kadar da ayrı karekter var. Adam ertelemeci ama uyumlu, terörist ama iş bitirici, benim işim değilci ama elindeki işi iyi yapıcı. Adama üşengeç ama işi temiz. Adam hızlı ama yanlışı çok. Adam kibar ama sonuça bağlama sıkıntısı var. Var da var...

Sonuç itibariyle iş hayatında 5 yılı geçmiş insanlar bu kitabı okuyarak zaman kaybetmesinler. Öğrenci, mezun ve işe yeni atılanlar için farklı bir çalışma mutlaka okumalılar.

Saygılarımla…